Mapanlinlang...

Marami ngang mapanlinlang na tao sa mundong ibabaw ngayon. Isa ka ba sa kanila?

Mahirap magpanggap na masaya ka yun pala sa loob loob mo nasasaktan ka na. Habang naririnig mo siyang sinasabi na may gusto siya dun sa isang babae. Yung tipong nakangiti ka pero...........kung makakapagsalita lang yung puso mo, sasabihin niya sa taong gusto mo "Tama na pwede ba? Nasasaktan na ako ng todo. Kuha mo?!". 

Bakit kailangan pa manlinlang ng tao? Bakit hindi mo siya diretsahin na nasasaktan ka na? Oo nga andun na ako sa point mo na gusto mong mahalata niya na nasasaktan ka na pero ang tanong ay PANO? Pano niya malalaman kung bawat sulyap niya sayo ay ngiti ang nakikita niya? PANO? Sabihin mo kung PANO?! Gusto mong malaman niya na nagtatampo ka para lambingin ka niya? Ganun ba? Pano nga niya malalaman kung nalilinlang mo siya sa mga ngiti mo?!

Haaaaaaayyyyyyyy.......... Mapanlinlang kasi ang mga tao............

Oh ano na ngayon? Isa ka ba sa kanila?

MAPANLINLANG!

Guilty as charged, your honor!

Pag-ibig nga naman oh. Nakakaloka lang talaga! May mga bagay lang akong naobserbahan sa mga tao lalo na pag LOVE ang usapan. 

1. Kapag galit sa bf/gf, sasabihin "I need time and space". Kapag binigyan naman ng time and space, sasabihin "namimiss ko na sya, di kasi sya nagtetext".

2. Kapag nag-away, hindi daw magtetext dun sa guy/girl pero maya maya lang, magtetext na yan.

3. Kunwari na-wrong send pero ang totoo, sinadya.

4. Buburahin yung number nung guy/girl pero saulado naman.

5. Sasabihing wag na sila magkita pero nagmamaktol naman kapag hindi nga siya pinuntahan.

6. Peace na raw pero maya maya mag-aaway na naman.

7. Okay lang daw pero deep in side, nagagalit na.

8. Inaasar sa iba pero nasasaktan na sya at nagseselos na hanggang sa mag-away.

9. Sasabihin "cheesy" yung bf/gf pero ang totoo kinikilig na ng bonggang bongga.

10. Hindi na daw magseselos at hindi daw possessive pero pag may nagtext kay bf/gf, todo tingin naman at nakikibasa pa!

Mga weird pero for sure na nararanasan ng mga taong nagmamahal. We don't have to pretend... Magpakatotoo ka para maiwasan yung away.  Oh ikaw, guilty ka ba? :)

Where am I?

Where am I? I am not really sure. It was like am in a box/in a room where you can see nothing but darkness. Yes, am in darkness. Alone and in pain. All I want to do is see some light and get out of this darkness but what can I do? Am too scared to take a step and find ways to escape. All the pains that I kept to myself is making me weak now. How is my relationship with others? With my family, it is fine... Although they're doing everything, I feel like am alone. I can't even open up my problems to my father 'cause of the fear that he will not understand me and reprimand me instead. About my mother, she is really my "wonderwoman". All I wanted is to share some time with them. It's like they're too far from me 'cause they're too busy now. I miss the old days. I miss those  ery special moments that I had with them since I was a kid. About my friends? It's kinda shaky. I am now confused. I don't know who are the people that I should call "friends". Sad thing, I feel so alone. Simple wish? To build a stronger relationship with my friends but it seems like there's a wall between us and I can't even do a thing to break it. All I can do is cry.... During the past few months, am dreaming of having back a shoulder I can cry on, a person that I can call "my friend", a friend who's true, a friend who will not talk against you at your back, a friend whom I can share my feelings, a friend who will hold me tighter when s/he feels that am giving up and a friend that will make me realize how lucky I am and how loved I am. Sometimes, life seems to be very unfair and tough. All I want is to have "real" people around me, someone who can understand me and will never try to leave my side especially when I needed him/her most. Sad thing, am afraid to trust people again. I can't even offer someone the kind of thing that I have offered him/her before. Am afraid of many things.... Am afraid of being left behind, afraid of being betrayed, afraid of being alone again, and afraid of getting hurt... So now, where am I? 

Hindi makatarungan yun!

"Wag mong gamitin ang uniporme at posisyon mo sa gobyerno para makalamang sa iba"

Ang dami talagang tao ang sinasamantala yung posisyon nila at uniporme. 

Habang nasa byahe ako kahapon papuntang school, may isang empleyado ng DOTC na sumakay (syempre bonggang bonggang uniform siya) tapos umupo dun sa tabi ko. Pareho kaming bagong sakay lang sa bus. Lumapit si "manong konduktor" tapos naningil na. Una akong siningil, so nagbayad ako. Sisingilin na dapat yung empleyado ng DOTC kaso ang lolo mo, parang pinamukha sa konduktor na sa DOTC sya nagtatrabaho at mukha namang wala siyang balak magbayad.

Teka teka teka lang, manong na nagtatrabaho sa DOTC. Hindi naman yata tama yang ginagawa mo. Hindi porke nagtatrabaho ka sa DOTC eh dapat hindi ka na magbayad. Duh! You don't have the right for that kind of immunity, anong feeling mo, presidente ka ng bus company at ikaw ang may-ari nun kaya hindi ka dapat magbayad? Manong naman, pare-pareho kayong nagtatrabaho kaya wala kang karapatan na gamitin ang uniporme at posisyon mo para makalamang sa ibang tao. Tsaka haller naman! Kung yun ngang sa Senate, sa Malacanang nagtatrabaho, nagbabayad sa bus, kaw pa?! Kung ayaw mo magbayad, bumili ka ng sarili mong bus! Hahahaha!!!

Nakakatawang isipin talaga no? May mga taong sadyang mapanlamang sa kapwa. In your case, you should be the model pa nga eh dahil nagtatrabaho ka sa gobyerno. Kung yung mga pulis nga, nagbabayad kapag sumasakay (although not all dahil may mga pulis din na ginagamit yung posisyon nila at uniporme para makalamang sa iba). All I can say is "manong, ANG KAPAL NG MUKHA MO". 

Sana matuto tayong sumunod sa batas (kahit yung simpleng pagbabayad ng tama). Sa mga taong mahilig manlamang sa kapwa, tigilan niyo na yan. Sabagay, I believe in the word "KARMA". At sa mga tao namang nalalamangan, wag kayong pumayag na ganun! Duh! You have your right and alam niyo naman na hindi tama yung ginagawa nila so why tolerate it? Diba! Yun lang. *bow* Haha!!!

FRUSTRATED PHOTOGRAPHER: Mesmerize me, beybeh!

Last week, I had an out of town escapade with family and friends. I had so much fun then I suddenly realized that am back to my other love which is "capturing every moments". I really love flowers. They never fail to mesmerize me (really now). Haha! I may not be good in photography but I know that in everything that I do, I am doing it with passion and I love every outcome (no negative comments please). LOL! There you go! Enjoy browsing the photos. 

FRUSTRATED PHOTOGRAPHER: Cute Kiddo

Dyaraaan! Inaanak ko yan... Anak ng pinsan kong sila Ate Ruby at Kuya Howard. Isn't this kiddo really cute? Just a smile from this kid, I feel better. Haha! Ang cute cute! Super ready yan magpose basta nakakita ng camera! I loooove this cute kiddo!

FRUSTRATED PHOTOGRAPHER: Start of a new journey

NEW YEAR! Oh how I love to see the wonderful fireworks! Although maingay, masaya naman lalo na kapag kasama mo yung buong family mo. Simple lang kami magcelebrate ng New Year pero walang makakahigit sa pagsasalu-salo namin at sabay sabay na pagwelcome sa Bagong Taon. Every New Year, we consider it as a new journey, a new roller coaster ride.